กฎหมายหลักของไทย4 corners & the Constitution
มาตรา 867

มาตรา ๘๖๗ อันสัญญาประกันภัยนั้น ถ้ามิได้มีหลักฐานเป็นหนังสืออย่างใดอย่างหนึ่งลงลายมือชื่อฝ่ายที่ต้องรับผิดหรือลายมือชื่อตัวแทนของฝ่ายนั้นเป็นสำคัญ ท่านว่าจะฟ้องร้องให้บังคับคดีหาได้ไม่ ให้ส่งมอบกรมธรรม์ประกันภัยอันมีเนื้อความต้องตามสัญญานั้นแก่ผู้เอาประกันภัยฉบับหนึ่ง กรมธรรม์ประกันภัย ต้องลงลายมือชื่อของผู้รับประกันภัยและมีรายการ ดังต่อไปนี้

(๑)วัตถุที่เอาประกันภัย

(๒)ภัยใดซึ่งผู้รับประกันภัยรับเสี่ยง

(๓)ราคาแห่งมูลประกันภัย ถ้าหากได้กำหนดกันไว้

(๔)จำนวนเงินซึ่งเอาประกันภัย

(๕)จำนวนเบี้ยประกันภัย และวิธีส่งเบี้ยประกันภัย

(๖)ถ้าหากสัญญาประกันภัยมีกำหนดเวลา ต้องลงเวลาเริ่มต้นและเวลาสิ้นสุดไว้ด้วย

(๗)ชื่อหรือยี่ห้อของผู้รับประกันภัย

(๘)ชื่อหรือยี่ห้อของผู้เอาประกันภัย

(๙)ชื่อของผู้รับประโยชน์ ถ้าจะพึงมี

(๑๐)วันทำสัญญาประกันภัย

(๑๑)สถานที่และวันที่ได้ทำกรมธรรม์ประกันภัย

ถูกอ้างถึงโดยม.886

ที่มา: สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (krisdika). เอกสารเพื่อการศึกษา — โปรดตรวจสอบตัวบทที่เป็นทางการก่อนอ้างอิง